- حضرت على بن ابىطالب عليه السلام - نشده است ، پس عقلًا فرد تعيين شده از جانب خدا و رسول غير از حضرت على بن ابىطالب عليه السلام نخواهد بود . يا گفته مىشود چون شرط امام - كه منصوب از جانب خدا و پيامبر براى زعامت در امور دين و دنياى بشر است - عصمت است و در حقّ احدى غير از حضرت على بن ابىطالب عليه السلام هم ادعاى عصمت نشده‌است ، بنابراين عقلًا حضرت على بن ابىطالب عليه السلام امام منصوب و معصوم است . همچنين در مورد امامت امام دوازدهم گفته مىشود كه بر حسب ادلهء نقلى زمين بدون امام و حجّت خدا - يا ظاهر يا غايب - نخواهد بود . و نبايد در اين مدت طولانى بيش از هزار سال سلسلهء امامت منقطع شود ، و چون براى غير آن حضرت يا ادعاى امامت نشده است يا اگر ادّعا شده ، بطلان آن ثابت شده است پس غير آن حضرت كه غايب هستند ، شخص ديگرى امام نمىباشد و ايشان امام هستند ؛ اگر وى امام نباشد ايرادهاى ديگرى كه در مسأله امامت عامه بحثش گذشت ، دوباره مطرح مىشود . در حالى كه جايى براى طرح آنها نيست ، چون نتيجه آن حرف‌ها به امورى چون : صدور فعل قبيح از خداوند حكيم و . . . منجر مىشود كه ذات خداوند از اين‌گونه امور پاك و منزّه است .